« Önceki |

20/5/2009

Şarkılar da Ağlatırmış Meğer..

Sevmek eskidenmiş güzelim
Sanki yıllar öncesinde kalan
Aşkımız bir masalmış bir tanem
Düş yerine gerçekmiş yaşanan
---
Yarınlar bizim için geç artık
Çok geç artık sana dönmek
Hani giderken bana demiştin ya sen
Yolcu yolunda gerek..




1/2/2009

En sevdiğim yalan..

Acılarımla sevgilerimin bileşkesinden çıktım yola,
her kapı aralığından

 beni bekleyen bi gülümsemeyi
anlattım şarkılarımda.
Gidişlerin bi erteleyiş olduğunu
küçük yaşta öğrenmiştim
 teberşirle resimler çizip anlattığım duvarlarımda.
Bana verilen sözlerin tutulmayacağını
ve hepsinin bulanıklaşıp
beyaz bi lekeye dönüştüğünü
annemin hep daha sonralarında
öğrendim.
O daha sonralar hiç gelmedi,
biliorum
gelmeyecekti de.
Ama kandırdım kendimi,
oysa
insan en zor kendini kandırırmış,
oysa
insan en son kendini kandırırmış...



O yaşta öğrenmiştim
 "belki" le
ri.
Ve zamanla
en iyi bildiğ
im şey oldu
belkilerle yaşamak.
her "belki" de yalandı kendime söylediğim
biliyordum.
Ama işte belki..
Hiç bi yala
n
kendime söylediğim kadar
sıcak gelmiyordu
ve en çok
sıcak yalan
larım üşütüyordu
beni..

sen en sevdiğim yalanımdın
ve şimdi anladım
yalnızlık da
üşütürmüş meğer
senin soğukluğun
her yalandan beter..




9/12/2008

Giden Ben Olayım..

...öncesi olmalıydı.Ufacık şeylere kırılmaya alışkın olmamalıydık.İki tarafa aynı anda gelmişti bıkkınlık.Olmamalıydı ama böyle de gitmezdi.Son söz
ü kimin söylediği değildi önemli olan,zamanın verdiği kararı uygulamaya geçmeliydi kolları sıvazlayıp.Aynı anda gelen çift taraflı yorgunluk ayrılığın en temel nedeni sayılmazdı elbette...

Kimin gittiği kimin kaldığı farketmiyorki hiçbir ayrılıkta...bi taraf arkasına bakmadan gitmeye çalışırken diğeri kabullenmeye çalışıyordu terkedilmişliği yada zafer saydığı yalnızlığın getirdiklerini...

Bırak giden ben olayım,ama sen sanmaki terk edilensin.

30/8/2008

Canım Uzakları Çekti Birden..

Bugünlerde içimdeki kendini bilmezlik karşı konulamaz derecede artıyor.Kalbimin hızlı atmaına engelolamıyor ve gitgide artan mide ağrısına bide karın ağrısı eşlik ediyor.Hasta falan da değilim hani.
Çok şeyden kırılmaya meyilli olan sancılı bir kalp artık kırmaya da başladı birilerini farkında olmadan.Büyüyordum,kırgınlıklarıma yenileri ekleniyorkenhayat da altta kalmıyordu hani.Ben kırıldıkça başka bir sancı saplıyordu bedenime .Bedenim büyüdükçe içimde sol tarafta sıkışmış ve haddini bilmez bir şekilde hızlı hızlı atan kalbim göğüs kafesime yaklaşıyor ve artık sözde dinlemiyor.Bendeki kendini bilmezlik ondaki vurdumduymazlık, yok yok bu böyle olmuyor.


Bir beden muhasebesini en iyi Ajda nın sözleri özetliyor;

"Kimler geldi hayatımdan kimler geçti 
Hiçbirisi hasretini gidermedi
En güzeli senin kadar sevilmedi
Kimler geldi kimler geçti "

İşte böyleyim müzik çalarımda tekrarlanan bir şarkı izah ediyor beni zaten.Benim birşeyler
 söylememe gerek yok .Bilirsin zaten seninle iki lafı bi araya getiripde anlatamzdım
 anlatıcaklarımı.Oysa o kadar biriktilerki sen yokken.Ellerim terlerdi ve bir çift bakışı
kaçırabildiğim kadar en uzağa ,en bilinmeyene götürür ,orda öylece anlatmadan dinlemek
 isterdim ...sadece seni...Seni her düşlediğimde kalp atışlarım yalnız bırakmazdı beni ve soluk
aldığımı hissetirirdi yaşadğımın altına imza atıp onaylarcasına...
Şimdi böyle dedim diye şikayetçi olduğumu sanma sakın.Çok şükür Yaradana derim ve senin için
 yapabileceğim tek şey;dua ederim...Biliyorum yokki gelen..
ama olsun tuhaf belki ama CanımUzakları Çekti Birinden...




22/3/2008

///Hayalin Gerçek Olsun///

Yaşadığım her masalın içinde vardı kalp kırıklıkları.Elimi ne zaman deysem en sewdiğime kırılıodu işte.İnsan sewmekten de korkuo öle olunca.Herşey bitiodu yaşadığım her gün bişeyler alıp gidio ve bi daha geri gelmiodu.
Bi pazar günü canım arkim ,dostum,beni aradı.Zaten bi kaç gün sonra gidecekti uzaklara,görüşmek zorlaşacaktı.Arasıra açılan telefonlar yerini doldurmıcaktı ama sesini duyup warlığını hissetmekle yetincektik işte."Gel biraz parka gidelim her zamankine" sesi titriodu.öğlene karşı buluştuk, sıkıca sarıldı sanki bi daha görmeyecekmiş gibi,utanmasa ağlıcaktı,elimi sıkıca tuttu.Yaşadığımız komik hikayeler ortamı bi an olsun yumuşatmaya içimizdeki kırgınlığa biraz olsun iyi gelmişti."Hatırldın mı " die başlıodu ve aklına ne geliosa benimle ilgili hepsini anlatıodu ,gülüoduk,gülmeye çalışıoduk...öylesine sewioduk ki birbirimizi içimizden koca bi şehir geçmesine rağmen yine de dayanamıoduk işte o gözlerin üzülmesine ve dudak büküntülerine...
Saatine bakardı hep akreple yelkovanı üstüste görmeye çalışırdı gözleri.Avuntulardan biriydi "sewdiğim beni düşünüo".Oysa bilmiodu ki hiiç çıkarmıodu sewdiği onu aklından...
Gidişine bi kaç gün kaldı canım.Buralarda seni bi özleyen olduğunu hiç unutma ne zaman sıkılsa o tatlı canın bi "alo" de bak hemen geçicek sıkıntıların...Ben seni şimdiden özledim,gttiğin yerlerde bi ben arama kimseyi koyma yerime...
Bensiz yaşadığın her masal gerçek olsun canm .Hayallerin gerçek olsun...